χώρημα
χώρημα, space, room
χώρ-ημα, ατος, τό,
- space, room, Gp. 4.1.16, PMag.Par. 1.1087, Secund. Sent. 15; cavity, τὸ τοῦ ἀναδέσμου χ. Heliod. ap. Orib. 48.50.3: receptacle, c. gen., χ. ἡ ψυχὴ ἢ θεῶν ἢ δαιμόνων Porph. Marc. 21, cf. 19; χόριον τὸ χ. τοῦ ἐμβρύου Gal. 19.454.
χώρημα, ατος (τὸ) place, emplacement, Porph. ad Marcell. p. 36, 37, etc. ; Geop. 4, 1, 16.
Étym. χωρέω.
χώρημα, τό, Raum, Spielraum, Platz, bes. Raum, Etwas zu fassen, Sp.