ψάμμος

ψάμμος, ἡ, but in Archim. Aren. 1.1, al., always ὁ:—

• sand, used by Hom. for ψάμαθος only in Od. 12.243, later very freq., Hdt. 8.71, etc.: pl., grains of sand, αἱ ἀπʼ ἀλλήλων ἐσκεδασμέναι ψάμμοι S.E. P. 1.130: prov., ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν Pi. O. 2.98; οἶδα δʼ ἐγὼ ψάμμου τʼ ἀριθμόν Orac. ap. Hdt. 1.47; ἐκ ψάμμου σχοινίον πλέκειν, of labour in vain, Aristid. 2.309J.; of something worthless, LXX Wi. 7.9, D.Chr. 77/8.30; ψάμμου ἄξιον Oenom. ap. Eus. PE 5.21.
• • • 2 metallic ore used by alchemists, in pl., Olymp.Alch. p.106 B., Zos.Alch. p.239 B.
  • II ἡ ψ. the sandy desert of Libya, the sand, Hdt. 3.25, 4.173; πλείστης ψάμμου OGI 666.27 (Egypt, i A. D.). (Prob. *ψαφ-μος, cf. ψαφαρός, ψῆφος, Lat. sabulum.)

ψάμμος, ἡ, bei Archimed. immer ὁ,
1) der Sand, die lockere Erde, die sich leicht aufscharren, aufkratzen (ψάω) läßt ; Hom. nur einmal, Od. 12.243 ; Her. oft u. Folgde ; ψάμμου ἀριθμὸν πέφευγεν Pind. Ol. 2.108 ; παραλία Aesch. Prom. 573.
2) alles dem Sande Aehnliche, Lockere, Kleingeriebene, Staub, Pulver, Mehl, Sp.

ψάμμος

-ου, ἡ

[cf. ψάμαθος.]

=ψάμαθος. (1) : γαῖα ψάμμῳ κυανέη Od. 12.243.

ψάμμος =

• 1ψάμαθος ἐπεὶ ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν O. 2.98

ψάμμος : sand, Od. 12.243†.

ψάμμος, ἡ,

• • Isand, so called from its loose, crumbling nature (from ψάω), Od., etc.:—proverb., ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν Pind.
  • IIἡ ψ. the sandy desert of Libya, Hdt. Both ψάμμος and ψάμαθος sometimes drop ψ and become ἄμμος, ἄμαθος.