ψώα

ψώα, ἡ,

• rottenness, putrid stench, A.R. Fr. 5: but ψῶα· μέρος περὶ τὸν ὦμον, Hdn. Epim. 155. ψωδαρέον· αὐχμηρόν, Hsch. (ψωραλέον Ruhnk.).