ἀέθλιον

ἀέθλιον,

• Ep. and Ion. for ἆθλον, prize, Il. 9.124, Od. 8.108, APl. 16.374, AP 9.637 (Damoch.).
• • II = ἆθλος, contest, Od. 24.169, Call. Del. 187.

ἀέθλιον, τό, ep. u. Ion., eigentl. neutr. adjekt. von ἄεθλος ἄεθλον, auf homerische Art für das substant. gebraucht ; Kampfpreis, Il. 23.537 ἀλλʼ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον, 9.124 ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο, 127 ὅσσα μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι ; der Wettkampf selbst, Od. 8.108 ἀέθλια θαυμανέοντες, 21.4 τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον ἐν μεγάροις Ὀδυσῆος, ἀέθλια καὶ φόνου ἀρχήν, vgl. 24.169 ; Kampfgeräte, Od. 21.62 τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ ἀμφίπολοι φέρον ὄγκιον, ἔνθα σίδηρος κεῖτο πολὺς καὶ χαλκός, ἀέθλια τοῖο ἄνακτος, vgl. 117. – Auch sp.D., wie Ap.Rh. 1.997.

ἀέθλιον

-ου, τό

[ἄεθλον.]

• • 1

    = ἄεθλον Il. 9.124, 127, 266, 269, Il. 22.160, Il. 23.537, 736, 748, 823.

  • 2

    A contest as a trial of strength or skill Od. 8.108, Od. 21.117.

  • 3

    In pl., the material for a contest : τόξον θέμεν σίδηρόν τε, ἀέθλια Od. 21.4. Cf. Od. 21.62, Od. 24.169.

ἀέθλιον = ἄεθλον. Also pl. implements of combat, ‘weapons,’ Od. 21.4, 62, 117.