ἀέθλιος
ἀέθλιος, gaining the prize
ἀέθλιος, α, ον,
- gaining the prize, or running for it, ἵππος καλὴ καὶ ἀεθλίη a race-horse, Thgn. 257; ἵππος ἀέθλιος Call. Del. 113:—contr. ἄθλιος (q.v.) only in a restricted sense.
ἀέθλιος, v. ἄθλιος.
ἀέθλιος, ἵππος, ein den Kampfpreis davon tragendes Pferd, Callim. Del. 113 ; Archi. 24 (IX.19); ἀεθλίη Theogn. 257 ; μῆλον ἀέθλιον, vom Apfel der Eris, Ep.adesp. 326 (IX.637).