ἀγκυλητός
ἀγκυλητός, thrown from the bent arm
ἀγκυλ-ητός, ή, όν,
- verb. Adj. of ἀγκυλέομαι, thrown from the bent arm, of the cottabus, A. Fr. 179.
- II Subst., ἀγκυλητόν, τό, javelin, Id. Fr. 16, IG 2.733B17.
I provisto de un asa de cuero o anilla para lanzarlo
στοχάσματα
de la jabalina
II subst. τὸ ἀ
1 jabalina A.Fr.16, IG 22.1487.95 (IV a.C.).
2 tirada desdoblando el brazo
τοὐμὸν κάρα, τοῦ δ' ἀγκυλητοῦ κοσσάβιός ἐστιν σκοπός
ἀγκυλητός, ή, όν [ῠ] qu’on lance comme un javelot, Eschl. fr. 178 ; τὸ ἀγκυλητόν, Eschl. fr. 44, javelot, javeline.
Étym. ἀγκυλέομαι.
ἀγκυλητός, mit einer ἀγκύλη versehen, δόρατα ἀγκυλητά Ath. XI.487c u. ib. aus Aesch. ἀγκυλητοὶ κότταβοι, s. ἀγκύλη.