ἀγροιώτης
ἀγροιώτης, a countryman
ἀγροιώτης, ου, ὁ,
- = ἀγρότης I, Hom. always in nom. pl., ἀνέρες ἀγροιῶται Il. 11.549; βουκόλοι ἀ. Od. 11.293; λαοὶ ἀ Il. 11.676; νήπιοι ἀ. Od. 21.85; ποιμένας ἀ. Hes. Sc. 39; sg., Ar. Th. 58:—fem. ἀγροιῶτις, ἡ, (perh. as Adj., cf. II) Sapph. 70.
- II as Adj., rustic, Πρίηπος AP 6.22 (Zon.), ὕλη 7.411 (Diosc.); wild, Numen. ap. Ath. 371c.
1 campesino
ἀνέρες
βουκόλοι
ποιμένες
λαοί
• subst.
τίς ἀγροιώτας πελάθει θριγκοῖς;
• del campo, agreste
Πρίηπος
2 c. sent. peyor. palurdo, paleto
νήπιοι
ἀποφώλιος ἀ.
ἀγροιώτης, ου (ὁ)
1 campagnard, villageois, d’ord. au pl. ἀνέρες ἀγροιῶται, Il. 11, 549, etc. ; βουκόλοι ἀγρ. Od. 11, 293, etc. ; ποιμένας ἀγροιώτας, Hés. Sc. 39, campagnards, bouviers, pâtres ; sg. seul. Ar. Th. 58 ||
2 adj. rustique, Anth. 6, 22, etc. ; ou sauvage, Numén. (Ath. 371c) ||
➳ Dor. nom. sg. -ώτας, Ar. l. c.
Étym. ἀγρός.
ἀγροιώτης, ὁ, Landmann, Hom. ἀνέρες ἀγροιῶται Il. 11.549, 15.272, λαοί 11.676, βουκόλοι Od. 11.293, νήπιοι 21.85 ; – Hes. Sc. 39. – Ar. Th. 58, in dor. Form ; Theocr. 13.44, 25.23 u. sp.D.
ἀγροιώτης
-ου
[ἀγρός. Cf. ἀγρότης.]
Of the country, rustic: ἀνέρες Il. 11.549 = Il. 15.272, λαοί Il. 11.676: βουκόλοι Od. 11.293.
Absol., a rustic or boor: νήπιοι ἀγροιῶται Od. 21.85.
ἀγροιώτης : rustic, peasant; as adj., Il. 15.272.
ἀγροιώτης
= ἀγρότης I
- Ia countryman, Hom., Hes., etc.
- IIas adj. rustic, Anth. ἀγρόμενος, Epic aor2 part. pass. of ἀγείρω.