ἀδιάπταιστος
ἀδιά-πταιστος, ον,
- = ἀδιάπτωτος, Iamb. Protr. 21.κδ, cf. Hierocl. Prov. p.463 B.
I
1 infalible Iambl.Protr.21, Hierocl.Prou. en Phot.p.463b.9.
2 seguro, duradero
βίος
(θεὸς) ἀδιάπταιστόν σοι τὴν εὐδαιμονίαν φυλάττει
II adv. -ως de manera infalible Procl.in Ti.1.193.19.
ἀ·διάπταιστος, ος, ον, qui ne se heurte pas, qui ne chancelle pas, Jambl. Protr. 360.
Étym. ἀ, διαπταίω.
ἀδιάπταιστος, unfehlbar, Sp.