ἀδιάσπαστος
ἀδιάσπαστος, not torn asunder, uninterrupted, unbroken
ἀδιά-σπαστος, ον,
- not torn asunder, uninterrupted, unbroken, X. Ages. 1.4, Plb. 1.34.5; inseparable, Dam. Pr. 418, cf. Olymp.Alch. p.77 B. Adv. -τως Steph. in Hp. 1.65 D., Hsch.
I
1 ininterrumpido
ἀρχή
• que no se rompe o interrumpe
τὸ σύστημα ἀδιάσπαστον ἔμεινεν
la formación se mantuvo sin romperse
2 que no se puede partir o separar, inseparable
φύσις
ἕνωσις
• subst. τὸ ἀ. indivisibilidad
τὸ τοῦ ἑνὸς ἀ.
II adv. -ως ininterrumpida, continuamente
op. διαμεμερισμένως
ἀ.· ἀχωρίστως
ἀ·διάσπαστος, ος, ον, non séparé, non interrompu, Xén. Ages. 1, 14 ; Pol. 1, 34, 5.
Étym. ἀ, διασπάω.
ἀδιάσπαστος, unzerrissen, τάξις Pol. 1.34.5,
• Adv. -στως διαγεγενημένη ἀρχή Xen. Ag. 1.4, ist ungeteilt geblieben.
• Adv. -στως διαγεγενημένη ἀρχή Xen. Ag. 1.4, ist ungeteilt geblieben.