ἀδιάρρηκτος
ἀδιάρρηκτος, not torn in pieces
ἀδιά-ρρηκτος, ον,
- not torn in pieces, gloss on ἄρρηκτος, EM 149.12.
no destrozado, EM
ἀ·διάρρηκτος, ος, ον, qui ne peut se déchirer, Chrys. 5, 910.
Étym. ἀ, διαρρήγνυμι.
ἀδιάρρηκτος, nicht zu zerreißen, Sp.