ἀδιαλόγιστος
ἀδιαλόγιστος, unreasoning
ἀδια-λόγιστος, ον,
- unreasoning: c. gen., τοῦ συμφέροντος Phld. Lib. p.60 O.
I
1 incapaz de calcular c. gen.
αἱ τοῦ συμφέροντος ἀδιαλόγιστοι ψυχαί
2 imprevisible
ἡ πρὸς τὸν βίον ἡμῶν ἀ. τύχη
3 irracional
προσβολή
II adv. -ως irracionalmente Marc.Er.Consult.2.13.