ἀδιαίρετος
ἀδιαίρετος, undivided
- undivided, Arist. Pol. 1265b4; χώρα SIG 141.10 (Corc. Nigr.), cf. BGU 1119.9 (i. B.C.), etc.
- 2 indivisible, like ἀμερής, Arist. Ph. 231b3, al.; Comp., less divisible, Metaph. 1052a21. Adv. -τως Phryn. 146 (interp.).
- II Act., not having divided joint property, ἀδελφοί Sor. 2.1.
I indivisible por naturaleza:
a) gener. como concepto fil. y cien.
τὸ πᾶν διαιρετὸν ἀδιαίρετον
todo lo divisible es (en realidad) indivisibleτὸ ὄν
ἡ κίνησις
τὸ διῃρημένον κατ' εἶδος ὡς ἀδιαίρετον κατὰ γένος
τὰ ... ἄτομα ἀδιαίρετά ἐστιν
• subst. τὸ ἀ. indivisibilidad
τοῦ χρόνου
b) lit. crist. de la divinidad, Basil.M.31.465C;
c) mat. como característica de la unidad (μονάς) frente al número
ὁ γὰρ ἀριθμὸς πᾶς ποσόν τι σημαίνει, καὶ ἡ μονάς, εἰ μὴ μέτρον ὅτι τὸ κατὰ τὸ ποσὸν ἀδιαίρετον
pues todo número indica alguna cantidad, y la unidad, si no es mesurable (indica) que es indivisible en cuanto a la cantidadφύσει ... ἐστιν ἡ μονᾶς ... ἀδιαίρετος
por naturaleza la unidad es indivisible
d) esp. de sonidos de anim. inarticulado
τῶν θηρίων εἰσὶν ἀδιαίρετοι φωναί
II que no es dividido por voluntad propia
1 de cosas no dividido
a) jur. indiviso, gener. de tierra, propiedades
(τὰς οὐσίας)
γῆ
οἰκία
κεινουμένων (sic) ἀδειαιρέτων (sic) ὄντων
τόπων ... κοινῶν καὶ ἀδιαιρέτων
• en el giro
ἐξ ἀδιαιρέτου
equiv. al lat. pro indiuiso, en propiedad común, compartida
b) gram. que carece de diéresis o separación, que no aparece en hiato
«δηριαάσθων»· τὸ δεύτερον ᾱ ἐκτέταται, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ἀδιαιρέτου
• subst., ref. a ‘ἡμεῖς, ὑμεῖς, σφεῖς’ frente a las supuestas formas ‘ἡμέες, ὑμέες, σφέες’:
τὸ ἀ. τῆς εὐθείας
• que no debe dividirse, inseparable
‘τίη’ μία λέξις ἀ.
2 de pers., jur. que no han dividido, que no han partido sus propiedades
ἀδελφοί
III adv. -ως
1 gram. sin diéresis, sin hiato Sch.Od.11.185.
2 indivisiblemente
(Χριστός) ἐν δύο φύσεσιν ... ἀδιαιρέτως γνωριζόμενος
-
…ὡς ἐνυπαρχόντων οὐκ ἔστιν ἀλλʼ ἢ ὧν γένεσις ἔστιν. ἀλλʼ ὡς ἀπὸ σπέρματος ; ἀλλʼ οὐχ οἷόν τε τοῦ ἀδιαιρέτου τι ἀπελθεῖν. ἀλλʼ ὡς ἐκ τοῦ ἐναντίου μὴ ὑπομένοντος ; ἀλλʼ ὅσα οὕτως ἔστι, καὶ ἐξ ἄλλου τινός…
Aristotle, Metaphysics
-
…τὸ πλῆθος ὡς ἀδιαίρετον καὶ διαιρετόν · τὸ μὲν γὰρ ἢ διῃρημένον ἢ διαιρετὸν πλῆθός τι λέγεται, τὸ δὲ ἀδιαίρετον ἢ μὴ διῃρημένον ἕν. ἐπεὶ οὖν αἱ ἀντιθέσεις τετραχῶς, καὶ τούτων κατὰ στέρησιν λέγεται θάτερον, ἐναντία ἂν…
Aristotle, Metaphysics
-
…ἐξ ὧν ἐστὶν ἡ οὐσία διαιροῦντες ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ κατὰ τὸ εἶδος. καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἓν ἀδιαίρετον, ὅτι τὸ πρῶτον ἑκάστων ἀδιαίρετον. οὐχ ὁμοίως δὲ πᾶν ἀδιαίρετον, οἷον ποὺς καὶ μονάς, ἀλλὰ τὸ…
Aristotle, Metaphysics
-
…εἶναι, ὅπερ τόδε ὄντι καὶ ἰδίᾳ χωριστῷ ἢ τόπῳ ἢ εἴδει ἢ διανοίᾳ, ἢ καὶ τὸ ὅλῳ καὶ ἀδιαιρέτῳ, μάλιστα δὲ τὸ μέτρῳ εἶναι πρώτῳ ἑκάστου γένους καὶ κυριώτατα τοῦ ποσοῦ · ἐντεῦθεν γὰρ ἐπὶ τὰ ἄλλα ἐλήλυθεν…
Aristotle, Metaphysics
-
…τὸ πρῶτον γένος ἀρχὴν τιθῇ. ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ μᾶλλόν γε ἀρχοειδὲς τὸ ἕν ἐστιν, ἓν δὲ τὸ ἀδιαίρετον, ἀδιαίρετον δὲ ἅπαν ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ κατʼ εἶδος, πρότερον δὲ τὸ κατʼ εἶδος, τὰ δὲ…
Aristotle, Metaphysics
-
…στιγμῶν ἑκάστη ἐκ τίνος ; οὐ γὰρ δὴ ἔκ γε διαστήματός τινος καὶ αὐτῆς στιγμῆς. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ μόρια ἀδιαίρετα ἐνδέχεται τοῦ διαστήματος εἶναι μόρια, ὥσπερ τοῦ πλήθους ἐξ ὧν αἱ μονάδες · ὁ μὲν γὰρ ἀριθμὸς ἐξ ἀδιαιρέτων…
Aristotle, Metaphysics
-
…τὸ γὰρ ἀπείρῳ εἶναι καὶ ἄπειρον τὸ αὐτό, εἴπερ οὐσία τὸ ἄπειρον καὶ μὴ καθʼ ὑποκειμένου, ὥστε ἢ ἀδιαίρετον, ἢ εἰς ἄπειρα διαιρετόν, εἰ μεριστόν · πολλὰ δʼ εἶναι τὸ αὐτὸ ἀδύνατον ἄπειρα ὥσπερ γὰρ ἀέρος ἀὴρ…
Aristotle, Metaphysics
-
…εἴ τις τὸ μὴ κεχωρισμένον θείη χωρίσας, ὅπερ ὁ ἀριθμητικὸς ποιεῖ καὶ ὁ γεωμέτρης. ἓν μὲν γὰρ καὶ ἀδιαίρετον ὁ ἄνθρωπος ᾗ ἄνθρωπος · ὁ δʼ ἔθετο ἓν ἀδιαίρετον, εἶτʼ ἐθεώρησεν εἴ τι τῷ ἀνθρώπῳ συμβέβηκεν ᾗ ἀδιαίρετος…
Aristotle, Metaphysics
-
…ἢ τὸ πρῶτον ἢ τὸ τελευταῖον πρὸς τὸ τέλος · καὶ γὰρ οἶνος εἷς λέγεται καὶ ὕδωρ ἕν, ᾗ ἀδιαίρετον κατὰ τὸ εἶδος, καὶ οἱ χυμοὶ πάντες λέγονται ἕν οἷον ἔλαιον οἶνος καὶ τὰ τηκτά, ὅτι πάντων τὸ…
Aristotle, Metaphysics
-
…τι, καὶ κυριώτατα τοῦ ποσοῦ, εἶτα τοῦ ποιοῦ, φανερόν · ἔσται δὲ τοιοῦτον τὸ μὲν ἂν ᾖ ἀδιαίρετον κατὰ τὸ ποσόν, τὸ δὲ ἂν κατὰ τὸ ποιόν · διόπερ ἀδιαίρετον τὸ ἓν ἢ ἁπλῶς ἢ ᾗ ἕν…
Aristotle, Metaphysics