ἀδιάκοπος
ἀδιάκοπος, unbroken, uninterrupted
ἀδιά-κοπος, ον,
- unbroken, uninterrupted, χάρακες Aristeas 139; συνέχεια Herod. ap. Orib. 7.8.4; λόγος Ph. 1.81, cf. Porph. Plot. 8. Adv. -πως Hero Def. 37, Ulp.ad D. 18.308, Steph. in Hp. 1.149 D.
1 no interrumpido, ininterrumpido
χάρακες
συνέχεια
γένεσις
αὔξησις
λόγος
διάνοια
2 adv. -ως ininterrumpidamente Hero Def.142.1, Vlp.Sch.D.18.328D., Steph.in Hp.Progn.170.14.
ἀ·διάκοπος, ος, ον, non interrompu, Phil. 1, 81, etc.
Étym. ἀ, διακόπτω.
ἀδιάκοπος, unzertrennt, Philo, Jos.