ἀδικητής
ἀδικητής, wronger, injurer
ἀδικ-ητής, ὁ,
- wronger, injurer, Eust. 756.58.
el que hace el daño Eust.756.59.
ἀδικητής, οῦ (ὁ) [ᾰῐ] celui qui fait du tort à qqn, Chrys. 1, 996.
Étym. ἀδικέω.
ἀδικητής, ὁ, Sp., = ἄδικος.