ἀδοιάστως
ἀδοιάστως, without doubt
ἀδοιάστως, (δοιάζω)
- without doubt, Anacr. 95. [οῐ l.c.]
sin dudar
μένω σ' ἀδοιάστως
ἀ·δοιάστως, adv. sans aucun doute, Anacr. 95.
Étym. ἀ, δοιάζω.
ἀδοιάστως, ohne Zweifel, Anacr. 68.