ἀδοξοποίητος
ἀδοξοποίητος, not forming notions, unreasoning
ἀδοξ-οποίητος, ον,
- not forming notions, unreasoning, Plb. 6.5.8.
que no forma nociones, irracional
ζῷα
ἀ·δοξοποίητος, ος, ον, non façonné ou dirigé par l’opinion, Pol. 6, 5, 8.
Étym. ἀ, δοξοποιέω.
ἀδοξοποίητος, ζῷα, nicht durch Meinungen geleitet, gedankenlos, Pol. 6.5.8.