ἀείφρουρος
ἀείφρουρος, ever-watching
ἀεί-φρουρος, ον,
- ever-watching, i.e. everlasting, τῷ ἀ. μελιλώτῳ Cratin. 98.7; οἴκησις ἀ., of the grave, S. Ant. 892; πόνοι Opp. H. 4.189.
siempre vigilante de ahí perenne, eterno
μελίλωτος
οἴκησις
de la tumbaπόνος
ἀεί·φρουρος, ος, ον :
I tr.
1 qui garde, c. à d. qui tient enfermé pour toujours, Soph. Ant. 892 ||
2 qui tient sans cesse occupé (travail, labeur) Opp. H. 4, 189 ||
II intr. qui se conserve bien (plante) Crat. (Ath. 685c).
Étym. ἀ. φρουρά.
ἀείφρουρος, stets bewachend, gefangen haltend, οἴκησις Soph. Ant. 891, vom Grabe ; πόνοι Opp. H. 4.189 ; μελίλωτος Cratin. bei Ath. XV.685c, perennierend. Hes. erklärt ἀειθαλής aus Soph., s. ἀειφόρος.
ἀείφρουρος
- ever-watching, i. e. ever-lasting, οἴκησις ἀείφρ., of the grave, Soph.