ἀεκαζόμενος
ἀεκαζόμενος, against one’s will, unwilling
ἀεκαζόμενος, η, ον, particip. form,
- = ἀέκων, πόλλʼ ἀ. Od. 13.277, cf. h.Cer. 30, Od. 18.135. ἀέκασσα· ἄκουσα, Hsch. ἀέκαστι, Adv., etym. of ἀέκητι, A.D. Conj. 233.26, EM 19.33.
sólo part. contra la voluntad
πόλλ' ἀεκαζομένη
muy en contra de su voluntadοἵ μ' ἀεκαζομένην μνῶνται
ἀ·εκαζόμενος, η, ον, ne voulant pas, qui agit malgré soi, Il. 6, 458 ; Od. 18, 135.
Étym. ἀ, ἑκών.
ἀεκαζόμενος
-η.
A ppl. form = ἀέκων1: ἀεκαζομένην μνῶνται Od. 19.133. Cf. Il. 6.458: Od. 13.277, Od. 18.135.
ἀεκαζόμενος (ἀϝέκων): unwillingly, reluctantly; w. πολλά, ‘much against oneʼs will.’
ἀεκαζόμενος
- particip. form = ἀέκων,against oneʼs will, unwilling Od.; πόλλʼ ἀεκαζόμενος, Virgilʼs multa reluctans, Od.