ἀειχρόνιος
ἀειχρόνιος, everlasting
ἀει-χρόνιος, ον,
- everlasting, AP 12.229 (Strat.).
eterno
κάλλος
ἀει·χρόνιος, ος, ον, éternel, Anth. 12, 229.
ἀειχρόνιος, immerwährend, Strat. 71 (XII.229).
ἀειχρόνιος
- everlasting, Anth.