ἀειτελής
ἀειτελής, ever-perfect
ἀειτελής, ές,
- ever-perfect, θεός Alcin. Intr. 10.
siempre perfecto
θεός
ἀει·τελής, ής, ές, toujours parfait, Alcin. Intr. 477.
Étym. ἀ. τέλος.
ἀειτελής, ever-perfect
siempre perfecto
θεός