ἀθεσία
ἀθεσία, faithlessness, fickleness
ἀθεσία, ἡ,
- faithlessness, fickleness, Plb. 2.32.8, LXX Je. 20.8, al., IPE 12.352.16 (Chersonesus, i B. C.), D.S. 18.32: pl., ἀ. εἰς αὑτούς Plb. 4.29.4.
1 perfidia, traición, infidelidad c. gen.
ἀ. τῶν πιστευθέντων
la perfidia de aquellos en los que había confiadoτῶν βαρβάρων
τῶν παραβεβηκότων
περί τοὺς Μεσσηνίους
• abs. LXX Ie.20.8, cf. Origenes M.13.516A
• infidelidad a Dios Marc.Er.Bapt.3.75.
2 desconfianza
εἰς αὑτούς
πρός τε τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς ἀνθρώπους
3 carácter traicionero, poco de fiar
τῶν Κελτῶν
Γαλατικὴ ἀ.
ἀθεσία, ας (ἡ) manquement à la foi jurée, Pol. 2, 32, 8 ; 3, 17, 2, etc. ; DS. 18, 32 ; Spt. Jer. 20, 8, etc.
Étym. ἄθετος.
ἀθεσία, ἡ, Bundbrüchigkeit, oft bei Polyb., z.B. 3.78, f. ἀθετέω.