ἀκαιρολογία
ἀκαιρο-λογία, ἡ, Hsch. s.v. βαττολογία; prob. in D.H. Lys. 4.
divagación, digresión, charla inoportuna
οὔτε ἀκαιρολογίας οὔτε ἀσαφείας
glos. a βαττολογία
ἀκαιρολογία, ας (ἡ) langage hors de saison, Bas. 3, 873 Migne.
Étym. ἀκαιρολόγος.
ἀκαιρολογία, ἡ, das zur Unzeit Sprechen, Phot.