ἀκακοήθης
ἀκακοήθης, guileless
ἀκᾰκο-ήθης, ες,
- guileless, Phot.; Medic., benign, μυρμηκιά Heliod. ap. Orib. 45.14.44. Adv. -θως Iambl. Protr. 21.ιθʹ.
1 benigno en medic.
μυρμηκία
• gener. carente de maldad, bondadoso siempre c. ἁπλοῦς:
ἁπλῷ καὶ ἀκακοήθει τρόπῳ
de un modo sencillo y bondadosoἁπλοῦς ὁ τρόπος τοῦ μὴ ζητοῦντος τὰ σαρκικὰ, ἀκακοήθης
αἱ ἁπλαῖ καὶ ἀκακοήθεις ψυχαί
τὰς τοῦ βίου μου κελεύθους καὶ ὁδοὺς ... ἁπλᾶς καὶ ἀκακοήθεις ἀνύοιμι
2 adv. -ως sin fraude
διδόναι τι καὶ δέχεσθαι ἀ.
ἀκακοήθης, ες, nicht bösartig, Sp.