ἀκαχμένος
ἀκαχμένος, sharpened
- sharp-edged, ἀ. ὀξέϊ χαλκῷ Il. 15.482, Od. 1.99, al.; πέλεκυν . . ἀμφοτέρωθεν ἀ. 5.235; φάσγανον 22.80.
- II armed, c. dat., γένος σκυλάκων κυνόδουσιν ἀ. Opp. C. 1.476, cf. 3.252.
1 afilado
ἀκαχμένα δούρατα
ἔγχος
φάσγανον ... ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον
puñal de doble filoπέλεκυν ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον
hacha de doble filoχειρὶ θύρσον ... ἀκαχμένον
• c. dat. indicando el material
ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ
2 armado c. dat.
γένος σκυλάκων ... κυνόδουσιν ἀκαχμένον
φῦλον, ἀκαχμένον ... χαυλιόδουσι
[a ppl. form fr. *ἀκή = ἀκωκή.]
- 1
Furnished with a sharp point: δούρατα Il. 12.444. Cf. Il. 17.412, Il. 21.72.
With dat. expressing the material: ὀξέϊ χαλκῷ Il. 10.135 = Il. 14.12 = Il. 15.482: = Od. 1.99 = Od. 15.551 = Od. 20.127.
- 2
Furnished with a sharp (double) edge: πέλεκυν (φάσγανον) ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον Od. 5.235, Od. 22.80.
- 1
- a part. (as if from a Verb *ἄκω, v. ἀκή Ι), sharpened, of axes and swords, Hom.