ἀκατόρθωτος
I que no está cumplido
τὴν ἐντολὴν τῆς ἀγάπης ἀκατόρθωτον εἶναι
II
1 irremediable
τὸ κακόν
κακοπιστία
2 inalcanzable
νομίζουσιν ἀκατόρθωτον εἶναι τὴν ἀρετήν
ἐπιτάγματα ... δυσχερῆ, ἀλλὰ μὴν οὐκ ἀκατόρθωτα
• subst. neutr. imposibilidad de cumplimiento
ἀκατόρθωτος, unverbesserlich, K.S.