ἀκεστός
ἀκεστός, curable
ἀκεσ-τός, ή, όν,
- curable, Hp. Art. 58; πρᾶγμα Antipho 5.91: metaph., ἀκεσταὶ φρένες ἐσθλῶν the hearts of the noble admit treatment, Il. 13.115.
1 remediable, que admite persuasión
ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν
las mentes de los esforzados son propicias a un arregloτὰ δὲ ἀνήκεστα τῶν ἀκεστῶν ἔτι μᾶλλον (ἁμαρτάνειν)
(errar) más todavía en lo irremediable que en lo remediableτὰ μὲν ἀκεστὰ τῆς εἰρήνης, τὰ δ' ἀνήκεστα τοῦ πολέμου
πρᾶγμα
2 curable Hp.Art.58.
ἀκεστός, ή, όν [ᾰ]
1 guérissable, Hpc. Art. 825 ; en gén. à quoi l’on peut remédier, Ant. 140, 15 ||
2 qu’on peut ranimer, exciter, Il. 13, 115.
Étym. vb. d’ἀκέομαι.
ἀκεστός, heilbar, leicht zu heilen, in eigentl. Bdtg Hippocr.; – Hom. einmal, Il. 13.115 ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν, s. unter ἀκέομαι ; – πρᾶγμα. wieder gut zu machen, Antiph. 5.91 ; Plut. ἀκεστὰ τῆς εἰρήνης u. ἀνήκεστα τοῦ πολέμου Agesil. 28.
ἀκεστός
-ή
[ἀκεσ-, ἀκέομαι.]
That can be healed: ἀκεσταὶ φρένες ἐσθλῶν Il. 13.115 (app., are open to propitiation).
ἀκεστός (ἀκέομαι): curable; ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν, ‘can be mended,’ Il. 13.115†.
ἀκεστός
verb. adj. of ἀκέομαι
- curable:— metaph., easily revived, Il.