ἀκροβελής
ἀκροβελής, with a point at the end
ἀκρο-βελής, ές,
- with point at end, AP 6.62 (Phil.).
que tiene punta
δόναξ
ἀκρο·βελής, ής, ές, dont l’extrémité est en pointe, Anth. 6, 62.
Étym. ἄ. βέλος.
ἀκροβελής, δόνακες, zugespitzt, Phil. 17 (IV.62).
ἀκροβελής
βέλος
- with a point at the end, Anth.