ἀκροάζομαι
ἀκρο-άζομαι,
- = ἀκροάομαι, Epich. 109, f.l. in Men. 150.
escuchar c. gen. de cosa
κρεγμῶν
• c. gen. pers. Men. en Sud.s.u.
ἀκροάζομαι (seul. prés. Epich. dans Ath. 183c ; et impf. 3 sg. ἠκροάζετο, ou p.-ê. ao. ἠκροάσατο, Mén. Com. fr. 4, 113) c. ἀκροάομαι.
ἀκροάζομαι, = ἀκροάομαι, Epich. bei Ath. IV.188c (Emperius vermutet ἀκοάζομαι = ἀκουάζομαι); Κωρυκαῖος ἠκροάζετο Zenob. 4.75, aus Men.; in A.B. steht ἠκροάσατο, was Meineke vorzieht.