ἀκροατέον
ἀκροατέον, one must give heed to
ἀκρο-ᾱτέον,
- one must give heed to, τῶν κρειττόνων Ar. Av. 1228.
hay que atender, obedecer a
τῶν κρειττόνων
ἀκροατέον [ᾱτ] vb. d’ἀκροάομαι, Ar. Av. 1228.
ἀκροατέον
verb. adj. of ἀκροάομαι
- one must listen to, τινός Ar.