ἀκρότητος
ἀκρότητος, not beaten down
ἀκρότητος, ον,
- not beaten down, Hld. 9.8.
- II not struck together or in unison, μέλη πάραυλα κἀκρότητα κύμβαλα Trag.Adesp. 93 = Com.Adesp. 1254, cf. Phot. s.v. οὐκ ἀποψάλακτος.
1 mús. no percutido al unísono, de donde discordante
κύμβαλα
2 no golpeado, no batido
γῆ
ἀ·κρότητος, ος, ον :
1 non foulé, en parl. de la terre, Hld. 9, 8 ||
2 qu’on ne frappe pas l’un contre l’autre, Crat. (Ath. 164f).
Étym. ἀ, κροτέω.
ἀκρότητος, nicht geschlagen, γῆ Heliod. 9.8 ; κύμβαλα com. bei Ath. IV.164 f. die nicht zusammen klingen, vgl. Hesych. u. B.A. 3.17.