ἀκροτελεύτιον
ἀκροτελεύτιον, the fag-end
ἀκρο-τελεύτιον, τό,
- fag-end of anything, esp. of verse or poem, Th. 2.17, Phryn. Com.86: generally, τοῦ γήρως Vit.Philonid. p.8 C.:—burden, chorus, D.C. 63.10.
1 verso o frase final
μαντείου
λογίου
χρησμοῦ
• parte final
ἔπους
• de una carta, Cic.Att.114.3.
2 título
ἐφ' ἑκάστῳ τὸν τε Καίσαρα καὶ τὸν Αὔγουστον ἀκροτελεύτιον εἶναι
ἀκρο·τελεύτιον, ου (τὸ)
1 ce qui est tout à la fin (d’un vers, d’un poème, etc.) Thc. 2, 17, etc. ||
2 particul. refrain, chœur, DC. 63, 10 ; Arstd. 46, 121, etc.
Étym. ἄ. τελευτή.
ἀκροτελεύτιον, τό, das äußerste Ende, Schluß eines Gedichtes u. dgl., Thuc. 2.17 ; des Briefes, Cic. Att. 5.21 ; adj., ganz zuletzt, ἔπος B.A. 963.
ἀκροτελεύτιον
- the fag-end of a verse, Thuc.