ἀλοίδορος
ἀλοίδορος, not reviling
ἀλοίδορ-ος, ον, = foreg. II, A. Ag. 412.
que no hace reproches
πάρεστι †σιγᾶς ἄτιμος †ἀ. (quizá σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρους)
παῖς
ἀ·λοίδορος, ος, ον, qui n’injurie pas, Eschl. Ag. 412.
ἀλοίδορος, nicht schmähend, Aesch. Ag. 401.
ἀλοίδορος
- not reviling or railing, Aesch.