ἀμήρυτος
ἀμήρυτος, not to be wound up
ἀμήρῠτος, ον,
- not to be wound up, i.e. tedious, γῆρας A.R. 2.221; λόγοι Com.Adesp. 837; μάθησις Phld. Herc. 873.8; ἥλιοι Anon. ap. Stob. 3.28.21.
1 interminable
γῆρας
λόγοι
μάθησις
ἥλιοι
2 infinito
εἰς ἀμήρυτον μέντοι καὶ ἀκατάληπτον
ἀ. ἀριθμός
3 inaprensible en su desarrollo
τόκος
ἀ·μήρυτος, ος, ον [ῠ] qu’on ne peut parvenir à dérouler, interminable, A. Rh. 2, 221.
Étym. ἀ, μηρύω.