ἄμητος
ἄμητος, a reaping, harvesting
- reaping, harvesting, Il. 19.223.
- 2 harvest, harvest-time, Hes. Op. 384, 575, Hdt. 2.14, 4.42, Hp. Epid. 6.8.19, Thphr. HP 3.4.4, A.R. 3.418, etc.
- II crop, harvest gathered in, or field when reaped, D.P. 194, Arat. 1097: with another Subst., ληΐοιο ἀμήτοιο Opp. C. 1.527: metaph., of a beard, AP 11.368 (Jul.). (Gramm. distinguish ἄμητος (Ι) from ἀμητός (ΙΙ), the latter being regarded as Adj. (sc. σῖτος), cf. Hdn.Gr. 1.220, but Ammon. reverses the distinction.)
1 siega
ὥρῃ ἐν ἀμήτου, ὅτε τ' ἠέλιος χρόα κάρφει
δείελον ὥρην παύομαι ἀμήτοιο
ἐν ἀμητῷ
οὐκ ἔσται ἀροτρίασις οὐδὲ ἄ.
πρὸς ἄμητον ἤδη τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων
ἀμητὸς ἐλπίδων πλήρης
2 c. verbos de ‘esperar’, giros preposicionales temp. o gen. abs. tiempo de la siega
τὸν ἄμητον ... μένει
μένεσκον τὸν ἄ.
ἀμφὶ ἀμητόν
ἀμήτου δὲ γενομένου
ἀμήτου ... ἀποφανέντος
ἐν ἀμητῷ
3 cosecha
πλείστην μὲν καλάμην ... ἄμητος δ' ὀλίγιστος
τέρμινθος δὲ περὶ πυροῦ ἀμητὸν ... ἀποδίδωσι
περιδείδιε δ' αἰνῶς ἀμητῷ
ἐὰν δὲ ἀμήσῃς ἀμητόν
νήιδες ἀσταχύων καὶ ἀπευθέες ἀμήτοιο
(γενηματοφύλακες) οἱ διατηρήσουσιν τὸν ... ἀμητόν
• como adj.
οἵη δ' ἐκ ληΐοιο φέρει θέρος ἀμητοῖο
• fig.
ἄμητον βίου καλὸν καὶ εὐδαίμονα ἐκκαρπώσονται
ἄμητος ... ἰχθύων
ἄρσενος ἀμητοῖο θαλύσιον
ἀμητὸς πολύς ἐστι τεὴν κατὰ δάσκιον ὄψιν
de la barba
4 rastrojera Al.Le.25.5.
•Cf.
1) das Abmähen, die Ernte, Erntezeit ; Hom. einmal, Il. 19.223 φυλόπιδος, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δʼ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, Viele fallen, in kurzer Zeit ; – Hes. O. 575 ὥρῃ ἐν ἀμήτου, 384 ἄρχεσθʼ ἀμήτου ; Her. 2.14, 4.42.
2) ἀμητός, eigtl. adj. verb. von ἀμάω, die eingeerntete Frucht, Arat. Dios. 1097 (κενεὸς καὶ ἀχυρμιός), Opp. Cyn. 527 ; Iul. Ant. 2 (XI.368) ἀμητος πολύς ἐστιν, es ist viel zu ernten. Vgl. über den Akzentunterschied Spitzner zur ll. exc. XXX.
ὁ
[as ἀμητήρ.]
A harvest Il. 19.223.
- Ia reaping, harvesting, Il. (metaph. of slaughter).
- 2harvest, harvest time, Hes., Hdt.
- IIthe crop or harvest reaped, Lat. seges, Anth.