ἀμεύσιμος
ἀμεύσιμος, passable
ἀμεύσιμος, ον, (ἀμεύομαι)
- passable, A.R. 4.297.
transitable
ὅπῃ καὶ ἀμεύσιμον ἦεν
por donde era posible el paso
ἀμεύσιμος, ος, ον [ᾰ] par où l’on peut passer, A. Rh. 4, 297.
Étym. *ἀμεύομαι.