Logeion | ἀμίαντος

ἀμίαντος, ον,

undefiled, pure, ὕδωρ Thgn. 447; φάος Pi. Fr. 142; αἰθήρ B. 3.86; A. Pers. 578 calls the sea ἡ ἀμίαντος; ἀ. τοῦ ἀνοσίου πέρι free from stain of ungodliness, Pl. Lg. 777d; περὶ τῶν ὁσιωτάτων Epicur. Nat. 15.34; γάμοι οἱ ἀ. Epigr.Gr. 204.13 (Cnidos), cf. Ep.Hebr. 13.4; τόπος LXX 2 Ma. 15.34; κληρονομία 1 Ep.Pet. 1.4.
- - 2 not to be defiled, D.H. 2.75.
- II ὁ ἀ. λίθος asbestos, Arist. Fr. 495, Dsc. 5.138, Plin. HN 36.139.

I gener. de realidades físicas

1 en sent. fís. limpio, puro ὕδωρ Thgn.447, φάος Pi.Fr.108b.2, αἰθήρ B.3.86, τοὔλαιον Plu.2.395e

• en sent. relig. o moral γάμοι GVI 1874.13 (Cnido II/I a.C.), τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσιν καὶ ἡ κοίτη ἀ. Ep.Hebr.13.4, σῶμα LXX Sap.8.20, Ph.2.249, τόπος LXX 2Ma.15.34, τὸ ἄγιον I.BI 6.99, κληρονομία ἄφθαρτος καὶ ἀ. καὶ ἀμάραντος 1Ep.Petr.1.4, ἅγια καὶ ἀ. ὀνόματα PMag.4.875, ἁγναὶ καὶ ἀ. χεῖρες 1Ep.Clem.29.1, cf. tb. μακαρία στεῖρα ἡ ἀμίαντος, ἥτις οὐκ ἔγνω κοίτην LXX Sap.3.13

• de pers. siempre en sent. moral γιγνόμενός τις ἀμίαντος τοῦ τε ἀνοσίου πέρι καὶ ἀδίκου Pl.Lg.777e, ὁ μ]ηδὲ ἀμίαντ[ο]ς περὶ τινῶν Epicur.Fr.[30] 35.4, ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν Ep.Hebr.7.26, de Pericles βίον ἐν ἐξουσίᾳ καθαρὸν καὶ ἀ. Plu.Per.39, ἀϊθαλής, ἀμίαντε, χρόνου πάτερ, ἀθάνατε Ζεῦ (del Sol), Orph.H.8.13, μίμνειν ἀμίαντον ἐδωδῆς ἐμψύχοιο (de Heleno), Orph.L.368

• subst. ἡ ἀ. el mar A.Pers.578

• neutr. subst. pureza, limpieza Plu.2.383b, Hom.Clem.M.2.233B.

2 de abstr. inviolable οὕτω γοῦν σεβαστόν τι πρᾶγμα καὶ ἀμίαντον ἐνομίσθη τὸ πιστόν hasta tal punto, en efecto, fue considerada como cosa inviolable y venerable la «fides» D.H.2.75.

II λίθος ἀ. el amianto o asbesto Dsc.5.138

• subst. masc. amiantus alumini similis nihil igni deperdit Plin.HN.36.139

• tb. neutr. τὸ ἀμίαντον ... οὐ καίεται Gp.15.1.33, ἀντὶ ἀμιάντου, ἀφροσέλινον Gal.19.724.

III adv. -ως de forma impoluta, inmaculada ἀχράντως καὶ ἀ. Meth.Sym.et Ann.M.18.381C.

•DMic. a-me-ja-to (??).

ἀ·μίαντος, ος, ον :

1 sans souillure, pur : ὕδωρ ἀ. Thgn. 447, eau limpide ; ἀ. περί τινος, Plat. Leg. 777e, pur de qqe souillure ; ἡ ἀ. Eschl. Pers. 578 (sel. d’autres avec ἅλς exprimé) la mer (l’eau lustrale par excellence, qui enlève les souillures et ne peut être souillée) ||

2 incorruptible, DH. 2, 75 ||

3 ὁ ἀ. (λίθος) Diosc. 5, 156, l’amiante, sorte de pierre.

Étym. ἀ, μιαίνω.

ἀ-μίαντος -ον [μιαίνω] zuiver, niet vervuild; subst. ἡ ἀμίαντος de zuivere, d.w.z. de zee Aeschl. Pers. 578.

ἀμίαντος, unbefleckt, rein, φάος Pind. frg. 106 ; ὕδωρ Theogn. 447 ; ἡ ἀμ., das nicht zu befleckende, heilige Meer, Aesch. Pers. 570 ; περὶ τοῦ ἀνοσίου in Beziehung auf, Plat. Legg. VI.777e ; Plut. Num. 9, Pericl. 39 ; – ὁ ἀμ., der Amiant, Asbest, ein grünlicher Stein, der sich in Fäden spinnen läßt, Diosc.

ἀ˘μῐαντος

1pure, unblemished ἐκ νυκτὸς ἀμίαντον ὄρσαι φάος fr. 108b. 2.

Number of occurrences in NT: 4
Strong 283

** ἀ-μίαντος, -ον (< μιαίνω), [in LXX: Wi 3:13 4:2 8:20, II Mac 14:36 15:34*;]

undefiled, free from contamination (in π., of αἰθήρ; MM, VGT, s.v.): He 7:26 13:4, I Pe 1:4, Ja 1:27.†

SYN.: ἄμωμος, ἄσπιλος (Cremer, 784).

que no tiene mancha, puro

a de dioses

δεῦρό μοι, βασιλεῦ, <καλῶ σε> θεὸν θεῶν, ... ἀμίαντον
ven a mí, rey, te llamo dios de dioses, puro P I 164

b del nombre del dios

ὁρκίζω σε κατὰ τοῦ ἀμιάντου ὀνόματος τοῦ θεοῦ
te conjuro por el inmaculado nombre del dios P IV 290

ἐπεὶ οὐκ ἀρκέσομαί σου τὰ ἅγια καὶ ἀμίαντα ὀνόματα
porque no voy a proteger tus sagrados y puros nombres P IV 874

c de la Virgen María

θεοτόκε, ἄφθαρτε, ἀμίαντε, ἀμόλυντε μήτηρ Χριστοῦ
Madre de Dios, incorruptible, sin mancha, inmaculada madre de Cristo C 15b 8

ἀμίαντος μιαίνω

undefiled, Theogn.; Aesch. calls the sea simply ἡ ἀμίαντος.

Menu

Word wheel

ἀμίαντος

Saved

Recent