ἁμηῷος
ἁμηῷος, with the dawn
ἁμηῷος, ον,
- with the dawn, Orph. A. 484.
ἁμ·ηῷος, ος, ον [ᾰ] au point du jour, matinal, Orph. Arg. 486 conj.
Étym. ἅμα, ἠώς.
ἁμηῷος, mit dem Morgen, Conj. Hermann, Orph. Arg. 486.