ἀμαλάπτω
ἀμαλάπτω, destroy, efface
ἀμᾰλάπτω,
- = ἀμαλδύνω, destroy, efface, aor. ἠμάλαψα S. Fr. 465, Lyc. 34:—Pass., ἀμαλαπτομέναν prob. in A. Pr. 899 (Weil).
aniquilar, arruinar, consumir
παρθενίαν ... Ἰοῦς ἀμαλαπτομέναν ... ἀλατείαις ὕπο
ὅν ποτε γνάθοις ... ἠμάλαψε ... κύων
ἀμαλάπτω (seul. ao. ἠμάλαψα) [μᾰ] c. le suiv. Soph. fr. 413 ; Lyc. 34.
ἀμαλάπτω, = ἀμαλδύνω, Soph. frg. 413 bei Hesych.; Lycophr. 34.