ἀμάλη
ἀμάλη [ᾰμᾰ], ἡ,
- = ἄμαλλα, Semus 19, Philostr.Jun. Im. 10.
gavilla Semus 23, Philostr.Iun.Im.10.13, Hsch., cf. tb.
ἀμάλη, ης (ἡ) [ᾰᾰ] c. ἄμαλλα, Semus (Ath. 618d); Philstr. Im. 10, p. 879.
ἀμάλη, Sp., für ἀμάλλη.