ἄμαλα
ἄμαλα· τὴν ναῦν ἀπὸ τοῦ ἀμᾶν τὴν ἅλα, Hsch. (A. Fr. 214); ἁμάδα· τὴν ναῦν, EM 75.22: hence ἐπʼ ἄμαλα restored by Herm., A. Supp. 842, 847, where ἐπαμίδα cod.Med.
nave A. en Hsch., pero cf.
ἄμαλα, acc. sg. navire, Eschl. fr. 212, Suppl. 842 conj. ; ἀμαλάδε, Suppl. 847 conj. vers le navire.