ἀμπελιτικός
ἀμπελιτικός, planted with vines
ἀμπελ-ιτικός, ή, όν,
- planted with vines, γῆ PTeb. 5.17 (ii B. C.).
plantado de vides
τοὺς ἀ. τόμους δ̅
γῆ
κτῆμα
ἀμπελιτικός, planted with vines
plantado de vides
τοὺς ἀ. τόμους δ̅
γῆ
κτῆμα