ἀνάπωτις
ἀνάπωτις, ebbing
ἀνάπωτις,
- v. ἄμπωτις:—Adj. ἀναπωτικός, ή, όν, Eust. 1719.44.
1 marea baja, reflujo Pi.l.c., Scyl.l.c., Hdt.2.11, 7.198, Arist.Mete.366a19, Plb.1.39.3, 10.14.2, 34.9.5, Agatharch.l.c., Placit.3.17, Hdn.3.14.6, Arr.l.c.,
ἄμπωτις τῆς θαλάσσης μεγάλη καὶ χρόνον ἐπὶ πολλόν
• en plu. mareas, movimientos del mar Arist.Mu.396a26,
ταῖς ἀμπώτεσι τοῦ πελάγους συμφερόμενοι
2 medic. reflujo
τῶν χυμῶν
3 absorción, retirada al secarse
ῥοάων ... ἄμπωτιν ἔχων
sufriendo la ... absorción de mis corrientes (habla un río)
4 succión Erot.101.8.
ἀνάπωτις, v. ἄμπωτις.
ἀνάπωτις, ἡ, gebräuchlicher in der Form ἄμπωτις, s. ἄμπωσις, Pind. Ol. 9.56.
ἀνᾰπωτις
- 1ebbing λέγοντι Ζηνὸς τέχναις ἀνάπωτιν ἐξαίφνας ἄντλον ἑλεῖν (Tric.: ἄμπωτιν codd.) O. 9.52