ἀναπτύω
ἀναπτύω, to spit up, sputter
ἀναπτύω,
- spit up or out, αἷμα Hp. Aph. 5.13; σίαλον Plb. 12.13.11: abs., sputter, ξηρὰ δʼ ἀναπτύει [ῡ] Nic. Al. 211; μυδῶσα κηκὶς . . ἔτυφε κἀνέπτῡε S. Ant. 1009:—Pass., Gal. 16.210.
escupir, expulsar
αἷμα
πέπονα
τὸ ὑγρόν
ξηρὰ δ' ἀναπτύει
tiene una expectoración seca
• fig. salir despedido
λευκὴ καχλάζοντος ἀνέπτυε κύματος ἄχνη
μυδῶσα κηκὶς ... ἐτήκετο ... κἀνέπτυε
ἀνα·πτύω :
1 rejeter en crachant, cracher, acc. Hpc. Aph. 1253 ; Pol. 12, 13, 11 ; abs. en parl. de graisse sur le feu, Soph. Ant. 1009 ||
2 jaillir, s’élancer, A. Rh. 2, 570 ||
➳ [ῡ par nécessité prosod.] Nic. Al. 211.
1. met acc. uitspugen, ophoesten.
2. intrans. opspatten, spetteren.
ἀναπτύω, (πτύω), aus-, in die Höhe speien, spritzen, Soph. Ant. 996 ; Ap.Rh. 2.570 κύματος ἄχνην ; in Prosa, Pol. 12.13 ; Plut. Arat. 32.
ἀναπτύω
- to spit up, sputter, Soph.