About Report a problem

Menu

ἀναβραχεῖν

ἀναβραχεῖν, clanged

ἀνα·βραχεῖν, inf. ao. 2 d’où ind. 3 sg. ἀνέβραχε [ᾰχ]
1 retentir, Il. 19, 13 ||
2 jaillir avec bruit, A. Rh. 1, 1147.

Saved

Recent