ἀναβοάω
ἀναβοάω, to shout aloud, utter a loud cry
- cry, shout aloud, esp. in sign of grief or astonishment, ἀμβώσας μέγα Hdt. ll.cc., cf. Antipho 5.69, E. Ba. 1079; οἰκτρὸν ἀνεβόασεν Hel. 184; of the war-cry, X. Cyr. 7.1.38; ἀ. “παρεῖναι τοὺς πρώτους” call out ‘let the front rank pass’, HG 4.2.22.
- 2 c. acc., τάδʼ ἀναβοάσας E. Ba. 525; ἄχη ἀ. bewail, lament, A. Pers. 572; Πανὸς ἀναβοᾷ γάμους E. Hel. 190.
- 3 c. acc. pers., call on, συμμάχους ib. 1592; Ἀσκληπιόν Ar. Pl. 639.
- 4 cry up, extol, Alex. 98.12.
I abs. gritar, dar gritos
μέγα ἀμβώσας
οἱ ἀλγοῦντες ἀναβοῶσιν
μετὰ χαρᾶς
ἐν ἰσχύι
φωνῆ μεγάλῃ
• c. ac. de contenido
ἄχη
οἰκτρόν
παιῶνα
παιᾶνα
τάδ'
• c. complet. de inf.
ἀναβοῆσαι παρεῖναι τοὺς πρώτους
gritar que estén presentes los primeros
• c. ὅτι Plb.3.62.7, D.C.45.1.5.
II c. ac. de cosa
1 anunciar, proclamar
Πανὸς ἀναβοᾷ γάμους
2 gritar ante, piropear
τὴν εὐπυγίαν
III c. ac. de pers. llamar a alguien
ἀνεβόησε συμμάχους
Ἰουστινιανὸν ἀνεβόων καλλίνικον
• interpelar
κατ' ὄνομα τὸν Ξάνθιππον ἀναβοῶντες
interpelando por su nombre a Jantipo
• invocar
Ἀσκληπιόν
• c. dat. clamar en honor de
αὐτῷ
de DionisoΤαντάλῳ
1. (uit)schreeuwen,
2. schreeuwen, roepen (naar);
1) aufschreien, μέγα ἀμβώσας, nachdem er ein lautes Geschrei erhoben hatte, Her. 1.8, 3.38 ; ἀνέβωσε, 1.10 u. öfter ; bes. vom Kriegsgeschrei, Xen. Cyr. 7.1.38 ; ein Klaggeschrei erheben, 3.1.13 ; ἀναβοᾶν, ὡς δεινόν ἐστι Din. 2.6 ; vgl. 2); einander zurufen, Xen. An. 5.4.31.
2) Mit folgd. acc., παιᾶνα Plat. Ep. 7.348b ; ἀναβοάσομαι Ἀσκληπιόν, laut werde ich anrufen, Ar. Pl. 639 ; vgl. Eur. Hel. 1592 ; mit folgdm acc. c. inf., laut fordern od. befehlen, Xen. Hell. 5.1.15, Pol. 8.32.3 ; bejammern, ξυμφοράν Eur. Bacch. 1152 ; γάμους Hel. 191.
Strong 310
to cry out: Mt 27:46 (WH, ἐβόησεν; v. MM, VGT, s.v.).†
- 1to shout aloud, utter a loud cry, Hdt., Eur.; of a war-cry, Xen.; c. inf. to call out that . ., Xen.
- 2c. acc. rei, to cry out something, Eur.; also to wail aloud over a misfortune, Aesch., Eur.
- 3c. acc. pers. to call on, Eur.
-
…τοῦ εἴδεος τῆς γυναικός ὦτα γὰρ τυγχάνει ἀνθρώποισι ἐόντα ἀπιστότερα ὀφθαλμῶν, ποίεε ὅκως ἐκείνην θεήσεαι γυμνήν. ὁ δʼ ἀμβώσας εἶπε · δέσποτα, τίνα λέγεις λόγον οὐκ ὑγιέα, κελεύων με δέσποιναν τὴν ἐμὴν θεήσασθαι γυμνήν ; ἅμα δὲ…
Herodotus, The Histories
-
…πρὸς τὰ ἀεὶ παραγγελλόμενα, ἑλέσθαι δὲ ἐκέλευον ἄρχοντας, μέχρι ἂν ἀφίκωνται οἱ ᾑρημένοι ἀντʼ ἐκείνων. οἱ δʼ ἀναβοήσαντες ἐκέλευον ἐκείνους ἄρχειν, καὶ μάλιστα οἱ τριήραρχοι καὶ οἱ ἐπιβάται καὶ οἱ κυβερνῆται. οἱ δʼ οὐκ ἔφασαν δεῖν…
Xenophon, Hellenica
-
…σοφώτατον · κἄπειτʼ ἐπαρθεὶς ἀντελάβετο τοῦ θρόνου, ἵνʼ Αἰσχύλος καθῆστο. κοὐκ ἐβάλλετο ; μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὁ δῆμος ἀνεβόα κρίσιν ποιεῖν ὁπότερος εἴη τὴν τέχνην σοφώτερος. ὁ τῶν πανούργων ; νὴ Δίʼ οὐράνιόν γʼ ὅσον. μετʼ Αἰσχύλου…
Aristophanes, Frogs
-
…παγαῖς τὸ Διὸς βρέφος ἔλαβες, ὅτε μηρῷ πυρὸς ἐξ ἀ θανάτου Ζεὺς ὁ τεκὼν ἥρ πασέ νιν, τάδʼ ἀναβοάσας · Ἴθι, Διθύραμβʼ, ἐμὰν ἄρ σενα τάνδε βᾶθι νηδύν · ἀναφαίνω σε τόδʼ, ὦ Βάκ χιε ,…
Euripides, Bacchae
-
…, ὑπεκδὺς ἐχώρεε ἔξω, καὶ ἡ γυνὴ ἐπορᾷ μιν ἐξιόντα. μαθοῦσα δὲ τὸ ποιηθὲν ἐκ τοῦ ἀνδρὸς οὔτε ἀνέβωσε αἰσχυνθεῖσα οὔτε ἔδοξε μαθεῖν, ἐν νόῳ ἔχουσα τίσεσθαι τὸν Κανδαύλεα. παρὰ γὰρ τοῖσι Λυδοῖσι, σχεδὸν δὲ καὶ…
Herodotus, The Histories
-
…δʼ Ἀγαύη πλησίον θρῴσκουσά μου · κἀγὼ ʼξεπήδησʼ ὡς συναρπάσαι θέλων, λόχμην κενώσας ἔνθʼ ἐκρυπτόμην δέμας. ἣ δʼ ἀνεβόησεν · Ὦ δρομάδες ἐμαὶ κύνες, θηρώμεθʼ ἀνδρῶν τῶνδʼ ὕπʼ · ἀλλʼ ἕπεσθέ μοι, ἕπεσθε θύρσοις διὰ χερῶν ὡπλισμέναι…
Euripides, Bacchae
-
…, ἠέ, ἀκτὰς ἀμφὶ Κυχρείας, ὀᾶ, ; σύρονται ; · στένε καὶ δακνά ζου, βαρὺ δʼ ἀμβόασον οὐράνιʼ ἄχη, ὀᾶ · τεῖνε δὲ δυσβάυκτον βοᾶτιν τάλαιναν αὐδάν. γναπτόμενοι δὲ δίνᾳ, φεῦ, σκύλλονται πρὸς…
Aeschylus, Persians
-
…πρώτους λαβόντες χρήσασθε ὡς πολεμίοις. οἱ μὲν δὴ τοιαῦτα εἶπον · τῶν δὲ Κερκυραίων τὸ μὲν στρατόπεδον ὅσον ἐπήκουσεν ἀνεβόησεν εὐθὺς λαβεῖν τε αὐτοὺς καὶ ἀποκτεῖναι, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι τοιάδε ἀπεκρίναντο. οὔτε ἄρχομεν πολέμου, ὦ ἄνδρες Πελοποννήσιοι…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…σέβειν τὰ τῶν θεῶν κάλλιστον · οἶμαι δʼ αὐτὸ καὶ σοφώτατον θνητοῖσιν εἶναι κτῆμα τοῖσι χρωμένοις. ἀναχορεύσωμεν Βάκχιον, ἀναβοάσωμεν ξυμφορὰν τὰν τοῦ δράκοντος Πενθέος ἐκγενέτα · ὃς τὰν θηλυγενῆ στολὰν νάρθηκά τε, πιστὸν Ἅιδαν, ἔλαβεν εὔθυρσον ,…
Euripides, Bacchae
-
…εἰ εἴποι τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ταῦτα πάντα ἐγὼ ἐποίουν, ὦ παῖδες, ὑγιεινῶς, πόσον τι οἴει ἂν ἀναβοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαστάς ; οὐ μέγα ; ἴσως · οἴεσθαί γε χρή. οὐκοῦν οἴει ἐν πάσῃ ἀπορίᾳ ἂν αὐτὸν…
Plato, Gorgias