ἀναβρυχάομαι
ἀναβρυχάομαι, roar aloud
ἀναβρῡχάομαι, Dep.,
- roar aloud, Pl. Phd. 117d; ἀ. ἐλεεινὸν καὶ θρηνῶδες Philostr. VA 5.42.
rugir, bramar con fuerza
ὁ λέων ... ἀνεβρυχήσατο
ἀναβρυχησάμενος κλάων
ἀνα·βρυχάομαι-ῶμαι (seul. part. ao. ἀναβρυχησάμενος) [ῠ] pousser des cris (litt. des rugissements) de douleur, Plat. Phæd. 117d.
ἀναβρυχάομαι, [ῡ], Klaggeschrei erheben, ἀναβρυχησάμενος Plat. Phaed. 117d.
ἀναβρυχάομαι
- Dep. to roar aloud, Plat.