ἀναυδής
ἀναυδής, speechless
ἀναυδ-ής, ές,
- speechless, Epicr. 11.20.
- II = sq., Hsch.
1 indecible Hsch.
2 mudo, silencioso de pers., Epicr.11.20,
παλάμην ὤρεξεν ἀναυδέα
νεκρός
δάκτυλον αὐτοβόητον ἀναυδέι (sic) ῥινὶ πελάσσας
ἀν·αυδής, ής, ές, c. ἄναυδος, Epicrat. fr. 8.
ἀναυδής, ές (αὐδή), sprachlos, Epicrat. com. Ath. II.59 (v. 20).