ἀναύξητος
ἀναύξητος, without augment
ἀναύξ-ητος, ον,
- = ἀναυξής, Arist. Cael. 270a25, Sor. 1.47 (Comp.), Aq. Je. 22.30; μορφαὶ ἀ. πυρός dub.l. in Theodect. 17.
- 2 without augment, Eust. 19.29. Adv. -τως Greg.Cor. 180.
I
1 que no crece o aumenta
ἥλιος ... συνέστρεφεν κόμας (τῶν Αἰθιόπων) μορφαῖς ἀναυξήτοισι συντήξας πυρός
βέβλαπται ... ὥστε ... γίνεσθαι ... ἀναυξητότερον
ἄνδρα
2 gram. que carece de aumento
II adv. -ως gram. sin aumento
ἀν·αύξητος, ος, ον :
1 qui ne croît pas, Arstt. Cæl. 1, 3, 7 ||
2 t. de gr. sans augment, Eust. 19, 29.
Étym. ἀν-, αὔξω.
ἀναύξητος, 1) nicht wachsend, Arist. coel. 1.3.
2) ohne Augment, Gramm.
2) ohne Augment, Gramm.