ἀναχωρητικός
ἀναχωρητικός, disposed to retire
ἀναχωρ-ητικός, ή, όν,
- disposed to retire; τὸ ἀ. Arr. Epict. 2.1.10.
I
1 eremítico, Apoph.Patr.M.65.152A
• ref. a una tórtola habituado a vivir apartado, solitario
ὁ Φυσιολόγος ἔλεξε περὶ τῆς τρυγόνος ὅτι αὕτη μονόγαμός ἐστι καὶ ἀναχωρητικὴ πάνυ
2 subst. τὸ ἀ. acción de retraerse o echarse atrás Arr.Epict.2.1.10.
II adv. -ῶς a modo de anacoreta Gr.Naz.M.37.172C.
ἀναχωρητικός, ή, όν, disposé ou habitué à vivre dans la retraite, Arr. Epict. 2, 1, 10.
ἀναχωρητικός, zum Zurückweichen geneigt, Arr.; einsiedlerisch, K.S.