ἀνεμιαῖος
ἀνεμιαῖος, windy
ἀνεμ-ιαῖος, ον,
- windy, ᾠὸν ἀνεμιαῖον a wind-egg, Arar. 6, Com.Adesp. 5 D., Ath. 2.57e; ἄγονα καὶ ἀ. ἔκγονα ψυχῆς Them. Or. 32.356a.
- 2 metaph., empty, vain, γόνιμον ἢ ἀ. Pl. Tht. 151e; ἀ. τε καὶ ψεῦδος ib. 161a; ἀ. ἐλπίς Alciphr. 1.21.
1 huero
ᾠόν
2 fig. vano, huero
σκεψώμεθα, γόνιμον ἢ ἀνεμιαῖον τυγχάνει ὄν
veamos si (lo que has dicho) resulta ser algo fecundo o algo vacíoἀνεμιαῖόν τε καὶ ψεῦδος
algo vacío y falsoἡ μαιευτικὴ ἡμῖν τέχνη ἀνεμιαῖά φησι γεγενῆσθαι
ἐλπίς ἀ.
esperanza vana
3
ἀνεμιαίων· ἐκ τῶν ἀνέμων
ἀνεμιαῖος, ος, ον [ᾰ] plein de vent, Arar. (Bkk. 81) ; Ath. 57e, d’où stérile, vain, p. opp. à γόνιμος, Plat. Theæt. 151e ; joint à ψεῦδος, ibid. ; 161a, etc.
Étym. ἀνεμία.
ἀνεμιαῖος, windig, nichtig, ᾠόν Aratos B.A. 81, Windei ; Ath. II.57e ; nach Moer. die eigtl. att. Form für ὑπηνέμιον ; dah. übertr. auf das Ergebnis einer Untersuchung, γόνιμον ἢ ἀν., fruchtbar od. nichtig u. leer, Plat. Theaet. 151e ; mit derselben Metapher, ἀνεμιαῖα, οὐκ ἄξια τροφῆς 210b ; vgl. 161a ; so Themist. 32 ἄγονα καὶ ἀν. Vgl. Meineke quaest. Men. p. 40.